Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21109 K.2024/3765

İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2001 tarihli ve 2001/495 Esas, 2001/2980 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlünün 07.04.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz ve eski hâle getirme isteminde bulunduğu ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlüye 19.07.2001 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.04.2023 tarihinde temyiz etmesi ve hükümlünün 05.08.2019 tarihli dilekçesinde mahsup talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükümlünün yerinde olmayan eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.