Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21127 K.2023/4999

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.07.2015 tarihli ve 2015/850 Esas No.lu iddianamesiyle sanık ...'in katılan ile araç satışı için anlaşıp, noterde satış işlemi yapıldıktan sonra parasını siyah bir poşetle araca koyup, diğer sanık ... ve sanık ... ile birlikte aynı araçta giderken tuvalet ihtiyacı için katılan ve sanık ...'in araçtan indiği, katılanın geri döndüğünde aracın yerinde olmadığı ve parasının da sanıklar tarafından alınması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 37/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/309 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince ayrı ayrı 2'şer yıl hapis cezalarıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Yerel Mahkeme kararının sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.05.2022 tarihli ve 2020/28103 Esas, 2022/8766 Karar sayılı kararı ile eksik kovuşturma sebebiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Yerel Mahkemenin 17.02.2023 tarihli ve 2022/554 Esas, 2023/124 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili 24.02.2023 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, güvenlik kamerası görüntülerinde sanıklardan birinin cami duvarından çok hızlı bir şekilde atlayıp, araca bindiğini, normal bir insanın bu tür eylemlerde bulunmayacağını, ayrıca suça konu para da araçta olmasa sanıkların bu kadar hızlı bir şekilde araca binmeyeceklerini, sanık ...'in benzer bir eylemine tanık G.A.'nın da rastladığını, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 01.04.2015’te ... vakti sayılan saat 14.44 sıralarında aralarında araç satışı için anlaşan katılan ve sanık ...'in yanlarında diğer sanık ... ile birlikte notere gidip, burada sanık ...'in araç satışı parasını katılana verip, devir işlemleri sonucunda araçla hep birlikte giderlerken yolda sanık ... ve katılanın araçtan inip, tuvalet ihtiyaçları için camiye gittikleri, katılan döndüğünde sanıkların parasının da içinde olduğu araçla birlikte gitmiş olduklarını iddia ederken sanıklardan ...'in araçtan inerken katılanın elinde paraların bulunduğu siyah bir poşet olduğunu iddia ettiği,

olay yeri çevresinden temin edilen güvenlik kamerası kayıtlarından cami duvarından atlayan bir kişinin göründüğü, alınan bilirkişi raporunda katılanın araçtan inerken yanında içinde para bulunan siyah bir poşet olup olmadığının net olarak görülemediği, bu sebeple sanıkların atılı suçu işlediklerine dair katılanın soyut iddiası dışında bir delil olmadığının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanıklar aşamalarda suçu inkâr etmiştir. 23.04.2015 tarihli CD Çözümleme Tutanağı, ile 06.02.2023 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkların aşamalarda katılanın araç satışı için kendisine verdikleri para ile birlikte araca bindiklerini kabul etmelerine karşın, iddia ettiklerinin aksine katılanın araçtan elinde içinde para olan siyah bir poşet ile birlikte indiği yönünde Yerel Mahkemece aldırılan Bilirkişi Raporunda da bir tespit bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi sebebiyle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR