Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21329 K.2025/4433

İlk Derece Mahkemesince beraat kararı verilen sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/3, 151/1. maddelerinin uygulanmasının talep edildiği, mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi'nin 02.06.2023 tarihli ve 2021/817 Esas, 2023/448 Karar sayılı ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu ret kararına yönelik temyiz talebi bulunmadığı, hırsızlık suçundan verilen kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, "dosyadaki deliller itibariyle sanığın suçu işlediği sabit olduğu halde beraat kararı verilmesinin açıkça usul ve yasaya aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;