Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/215 K.2023/1521

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddine gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın gündüz vakti saat 11.30 sıralarında iş yerinden ayrılmasından sonra iş yerinde bulunan pantolonunun cebinden 3.400,00 TL ve 100,00 Euro parayı çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin sorgu tarihi olan 11.12.2013 tarihinden 22.09.2022 tarihli mahkûmiyet hükmüne kadar dolduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.