Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21510 K.2024/3485

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35837 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/9317 esas, 2021/12242 karar sayılı ilamında "...Sanık B... hakkında bozma öncesi tekerrüre esas alınan ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp ilgili ilamın kesinleşme tarihi değişmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı..." şeklinde belirtildiği üzere, hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2004 tarihli ve 2003/553 esas, 2004/399 sayılı kararına ilişkin olarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2012 tarihli ve 2011/715 esas,

2012/95 sayılı kararının temyiz edilmeden 14/12/2012 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinin değişmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü hakkında Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2004 tarihli ve 2003/553 Esas, 2004/399 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 61/1 ve 522/1. maddeleri gereğince hükmedilen 4 ay hapis cezası tekerrüre esas alınmış ise de.

UYAP’tan yapılan incelemede, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesi nedeniyle yapılan uyarlama yargılaması sonucunda önce 5237 sayılı Kanun hükümleri lehe kabul edilerek 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu kararın 6. Ceza Dairesince, duruşma açılması ve yeniden değerlendirme yapılması nedeniyle bozulması üzerine bu kez aynı Mahkemece 14.02.2012 tarihli ve 2011/715 Esas, 2012/95 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 765 sayılı Kanun'un aynı maddeler uyarınca yine 4 ay hapis cezasına hükmedildiği ve kararın temyiz edilmeden 14.12.2012 tarihinde kesinleştiği,

uyarlama yargılaması sonrasında tekerrüre esas ilâmın kesinleşme tarihinin değişmesi nedeniyle tekerrür koşullarının oluşmadığının ve hükümlü hakkında tekerrrüre esas olabilecek başkaca bir ilâm da bulunmadığının anlaşılması karşısında; ek karara yönelik yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR