Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21514 K.2024/698

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dairemizin 01.03.2022 tarihli ve 2021/17844 Esas, 2022/3468 Karar sayılı kararındaki, hükümlü ... hakkındaki bozmanın, aynı suçu işleyen ve temyiz istemi reddedilen hükümlü ...'a sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...'a bozmadan sonra verilen 07.12.2022 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 ve 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanun’un 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492 ve 493. maddelerinde yer alan suçların ögelerinin farklı olduğu nazara alınıp;

somut olayda sanıkların katılana ait iş yerine camını kırarak geceleyin girmek suretiyle iş yerinden hırsızlık yapmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan 765 sayılı Kanun'un 492/1-son, 522, 81/2. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143 ve 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenerek,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği ancak değerlendirme yapılırken mahkemece suç tarihinde TCK'nın 143. maddesine göre en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, sanıklar aleyhine olacak şekilde "yarı oranında" artırım yapılmak suretiyle karşılaştırma yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,