Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21517 K.2024/2669

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

13.09.2022 tarihli ek kararın itiraza tabi olduğu belirtilerek sanığın yanıltıldığı, dolayısıyla yasa yolu bildiriminin usulüne uygun olarak yapılmadığı ve sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek; aynı zamanda sanığın 22.08.2022 ve 31.08.2022 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2020/263 Esas, 2020/487 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Kanun'un 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında.