Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21520 K.2025/5809

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17.53 olduğu, yaz saati uygulaması ve TCK'nın 6/1-e maddesi dikkate alındığında gecenin saat 19.53 de başladığı, dosya kapsamdaki tanık anlatımı ve suça sürüklenen çocuğun beyanı uyarınca eylemin 19.00 ile 19.30 arasında henüz gece vakti başlamadan gerçekleştiği anlaşılmakla, Tebliğname'nin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nın 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'un 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç cezanın ertelenmesine karar verildiği hâlde, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi hâlinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,