Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2188 K.2023/2270

Sanığın temyiz dilekçesinde belirtmiş olduğu gerekçelerin yeterli olduğu anlaşıldığından tebliğnamede yer alan sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.09.2013 tarihli ve 2013/6747 soruşturma numaralı iddianame ile; gündüz vakti mağazadan kıyafet çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 35/1-2 ve 53/1. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/474 Esas, 2013/759 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 62/1, 35, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5 maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 30.01.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/292 Esas, 2018/622 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62/1,35, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.10.2019 tarihli ve 2018/3647 Esas, 2019/1521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-f maddeleri uyarınca "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, masum olduğuna ve atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun müdürlüğünü yapmış olduğu iş yerinde sanığın olay günü gündüz saat 15:25 sıralarında 2 adet pantolon çalmaya teşebbüs ettiği, satış sorumlusu tanık ...'ın beyanı, sanığın ikrarı doğrultusunda mahkemece mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın çalmaya teşebbüs ettiği suça konu pantolonların toplam değerinin 70 TL olduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR