Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21952 K.2024/7904

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması yargılamasının karar celsesinde hazır bulunmadığı hâlde kanun yolu bildiriminde itiraz süresinin tefhimden itibaren başlayacağının belirtildiği gibi, ceza infaz kurumunda bulunan sanığa, kararın cezaevi aracılığıyla 13.11.2012 tarihinde tebliğ edildiği, cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin de 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmaması nedeniyle mahkemece yapılan hükmün kesinleştirilmesinin usulüne uygun olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,