Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21954 K.2025/1779

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b maddesinde düzenlenen "elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle" hırsızlık suçu kapsamında uygulama yapılmış ise de, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b maddesinde belirtilen "özel becerinin" elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu, oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde emekli maaşını çekmek üzere ATM cihazına gelen şikâyetçinin, gözlüklerini unuttuğunu söyleyerek yardım talep ettiği sanığa bankamatik kartını verdiği ve şifresini söylediği,

kartı cihaza takan sanığın ATM'de para kalmadığını belirterek cihazdan aldığı kartı verirken kendisinde bulunan geçersiz başka bir kartı şikâyetçiye verip, şikâyetçiden aldığı kart ile olay yerinden ayrıldığı ve aynı tarihte gündüz vakti Sinop ve Samsun illerinde ATM cihazlarından para çektiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu,

bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, 19.03.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,