Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21966 K.2023/8902

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, suça konu yangın tüpünü temyiz dışı sanık ... ile çaldıktan sonra söz konusu tüpün içini boşalttıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; kabule göre de, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesinden sonra teşebbüs hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin, cezanın ağırlaştırıcı hali olan aynı Kanun'un 143/1. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.