Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22041 K.2024/21998

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın 22.10.2014 tarihinde katılana ait araziye küçükbaş hayvan sokmak suretiyle katılanın üzüm bağı ve badem ağaçlarına zarar verdiği, sanık ile katılanın soruşturma aşamasında zarar miktarı olan 200 TL karşılığında anlaştıkları ve zararın katılana ödendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,