Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22171 K.2024/2922

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunda, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu; sanık hakkında verilen Mahkemenin 09.10.2014 tarihli mahkûmiyet kararının Yargıtay 22. Ceza Dairesince onanmasına karar verildiği tarih olan 10.03.2016 tarihi ile Yargıtay 22. Ceza Dairesinin anılan kararının Dairemizce itirazen kaldırılmasına karar verildiği tarih olan 25.11.2021 tarihi arasında zamanaşımının durduğunun anlaşılması karşısında, yargılamaya devamla delillerin takdirine göre bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı dolmadığı hâlde yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,