Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22247 K.2024/17942

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 25.10.2018 tarihli kararıyla hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen ...'nin şikâyetçinin bağ evinden çalmış oldukları eşyaları olay yerine geldikleri araca yükleyerek şikâyetçinin evinin bulunduğu sokaktan çıktıkları sırada olay yerine giden tanık ... ve diğer komşuların, içinde bulundukları araçla sanıkların içinde bulundukları aracın önünü kesip durdurarak sanıkları yakaladıkları, bu suretle suça konu şikâyetçinin evinden çaldıkları malzemeleri sanık ve ...'nin fiili hakimiyetlerine geçirdikleri anlaşılmakla hırsızlık eylemleri tamamlanmış olduğu halde teşebbüs aşamasında kaldığının kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.