Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22250 K.2024/4262

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın 07.07.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımdan temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 14.07.2023 tarihli ve 2014/267 Esas, 2014/286 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kararın sanığın yüzüne karşı verildiği, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde, karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığa CMK’nın 263. maddesi uyarınca hükmün cezaevi veya tutukevi aracılığı ile verilecek dilekçe ile temyiz edilebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmadığı anlaşılmış ise de;