Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22257 K.2024/21879

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların denetim görevi yapan polislerin dur ihtarına uymayarak polis aracına çarparak zarar vermeleri şeklindeki eylemlerinin oluşturduğu bu suç 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanıklar Mehmet ve Yusuf hakkında ilk mahkûmiyet kararının verildiği 07.11.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçen sürede, diğer sanık ... yönünden ise ilk mahkûmiyet tarihi olan 07.11.2013 ile incelemeye konu ikinci mahkûmiyet tarihi arasında dolduğunun anlaşılmış olması,