Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22390 K.2026/4596

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, adil yargılanma hakkı kapsamında müdafii bulundurulmadığına, İlk Derece Mahkemesince hakkında 2 kez beraat kararı verildiğine, parmak izi, DNA tespiti yapılmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılanın olaydan çok sonra şikâyetçi olduğuna, olay anına ilişkin kamera görüntüsünün bulunmadığına, masumiyet karinesi hiçe sayılarak mahkumiyet kararı verildiğine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;