Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22477 K.2025/3489

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre suçun işlendiği tarihin 20.01.2016 olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece suç tarihinin 16.01.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, suç tarihi itibarıyla eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesi uyarınca yapılacak artırım oranı 1/2 olduğu hâlde 1/10 olarak eksik yapılması ve adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5231 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.