Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22572 K.2025/23857

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "teşebbüs ve değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "26.02.20 22... .02.2022 arasında" yerine "26.02.2022" şeklinde yazılmasının mahallinde tamamlanabilir yazım noksanlığı olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2016 tarihli ve 2015/893 Esas, 2016/4 Karar sayılı ilamından dolayı ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu ilamın incelemesinde, anılan ilamda ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli ve 2013/704 Esas, 2014/516 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 820,00 TL ve 6.000,00 TL adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesi uyarınca verilmiş olduğu,

bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve UYAP’tan yapılan incelemede uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşma sağlanarak 16.07.2021 tarihli ek karar ile düşme kararı verildiği,

bu durumda bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın UYAP üzerinden yapılan sorgulamada Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/866 E., 2016/38 K. sayılı kararıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi gereğince verilen 4 ay hapis cezası ile ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca bu hususun düzeltilmesi mümkün olduğundan;

sanık hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın çıkartılması ile yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/866 E., 2016/38 K. sayılı kararıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi gereğince verilen 4 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyeti ile mükerrir olduğu anlaşıldığından ve tekerrüre esas alınan bu ilam da da TCK'nın 58. maddesi sanık hakkında uygulandığından 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,” cümlesi eklenmek suretiyle,

5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan