Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22672 K.2025/24776

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, uyuşturucu madde etkisi altında eylemi gerçekleştirdiği hususunun dikkate alınmadığına, eksik araştırma sonucu karar verildiğine ve sanık hakkında takdirî indirim nedenlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 21.11.20 21... .05.2022 tarihli duruşmalarda katılanın zararını gidermek istediğini beyan ederek etkin pişmanlık iradesini ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından sanığa ödemesi gereken miktar ve ödeme yeri gösterilip zararın giderilmesi için uygun bir süre tanınarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,