Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22704 K.2026/2821

Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2024/350 Esas, 2024/1106 Karar sayılı kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılanın yokluğunda verilen kararın en son bildirdiği adresten farklı olan MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; ...

Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 30.12.2022 tarihli kararı ile temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak katılana (öncelikle bilinen en son adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin tebliğ yapılması, bu adresinde tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunulması hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra bu konuda ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, ...