Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22755 K.2025/24775

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, şikâyetçinin beyanı dışında sanığın suç işlediğine dair kesin ve yeterli delil olmadığına, somut olayda etkin pişmanlık ve değer azlığı hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 34. maddesinden yararlanması gerektiğine, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı hususunun dikkate alınmadığına ve sanık beraati yerine mahkûmiyetine dair kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm fıkrasında sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın kesinleşme tarihinin "10.02.2021" yerine "10.02.2022" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.