Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22772 K.2025/23903

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, hükmün kanun yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinin ihtar edilmemesi nedeniyle sanığın 09.10.2023 ve devamı tarihli dilekçelerinde ileri sürdüğü temyiz nedenlerinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, suçlamayı kabul etmediğine, şikâyetçiye ait malzemenin terk edilmiş vaziyette olması nedeniyle suçun oluşmadığına, beraatine karar verilmesi ile hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;