Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2299 K.2025/11884

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak ve İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak,

sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat kararının verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "dosyadaki delilller itibariyle sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usûl ve yasaya uygun olmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikâyetçinin ....Kredi Yurtlar Kurumu'nda sanık ... ile aynı odada kaldığı, 13.01.2017 günü şikâyetçinin cep telefonunu yerinde bulamadığı ve bu durumla ilgili sanıktan şüphelendiği olayda, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılması sonucu İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında verdiği mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat kararı verilmiş ise de; suça konu telefonun çalındığı beyan edilen 13.01.2017 tarihinden sonra sanığa ait .... numaralı hat ile suç tarihinden sonra 20.02.2017 tarihinde (3 ayrı kez 15.57, 17.21 ve 18.06 saatlerinde) ve 06.03.2017 tarihinde (saat 10.54'te) kullanıldığı,

bu telefon görüşmelerini ... isimli arkadaşı (halihazırda eşi) ile yaptığını kabul ettiği, sanığın şikâyetçinin kendisine iftira attığını, bu amaçla suç tarihinden sonra kendisine ait telefonun kontörünün bittiği bahanesi ile istedikten sonra ...... numaralı hattını rızası dışında çıkarıp çalındığını beyan ettiği telefona taktığı ve bu nedenle iletişim dökümlerinde kullanıldığının tespit edildiği şeklindeki hayatın olağan akışına uygun düşmeyen ve kendisini suçtan kurtarmaya matuf savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,