Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23056 K.2025/22789

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın suçu işlediği yönünde belirtilen zamanda kendisi ve tanığın duruşmadaki beyanlarıyla ifade edildiği üzere olay yerinde olmadığı, tanık Damla'nın beyanlarının inandırıcılıktan uzak ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bir kişinin teşhis edilirken sadece yanağında beni olmasının güçlü bir gösterge olmadığı,

sanığın isnad edilen suç tarihi itibarı ile bu adreste başka adreste olduğunun kanıtlanabilmesi bakımından sayın mahkeme tarafından bu bölgede bulunan yakın civardaki güvenlik kamera kayıtlarında inceleme yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;