Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/231 K.2025/5546

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmüştür. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın sonuç ceza olarak 3.000,00 TL, suça sürüklenen çocuk ...(...)'in 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldıkları ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın sonuç olarak 3.000,00 TL, suça sürüklenen çocuk ...(...)'in 2.240,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 3.000,00 TL ve 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;