Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23131 K.2024/12343

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında Dairemizin 30.06.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilen 11.05.2016 tarihli kararda; hükmolunan 5 yıl 15 ay hapis cezalarının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanıklar hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 6 yıl 3 ay hapis cezalarının aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,