Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2315 K.2024/9727

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddelerinde belirtilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği18.07.2014 tarihi ile sanığın denetim süresi içinde suç işlediği 13.04.2016 tarihi arasında zamanaşımının durduğu da gözetilmek suretiyle) sanık hakkında ilk mahkûmiyet kararının verildiği 19.10.2009 tarihinden hükmün açıklandığı 15.04.2021 tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,