Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23151 K.2026/253

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "kararın eksik ve hatalı inceleme sonucu verilmiş olup usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında üzerine atılı suç yönünden atılı suçun vasıf ve mahiyetinin belirlenmesi,

somut olayın oluş şeklinin tespiti, ceza tayininde uygulanan kanun hükümleri ve verilen ceza itibariyle kurulan hükmün hatalı olduğuna, dosya kapsamında sanık lehine olan ve maddi gerçeği ortaya çıkarmak için gerekli olan delillerin toplanılmadığına, dosya kapsamındaki toplanan delillerin de gereği gibi değerlendirilmediğine, ayrıca sanık lehine olan tüm kanun hükümlerinin uygulanmadığına, uygulanması somut olay itibariyle mevcut olabilecek takdiri indirimler ve seçenek yaptırımların da ceza tayininde dikkate alınmadığına, verilen somut cezanın hukuka ve hakkaniyete açıkça aykırı olduğuna,

sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;