KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/23153 E., 2025/23985 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1865 E., 2022/2101 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "müvekkilinin iyi niyeti ve saflığı kullanılarak ve dolayısıyla kandırılarak adına kiralanan araçla hırsızlık olayı gerçekleştirildiğine, hırsızlık esnasında bu araç olay yerinde olduğundan bahisle müvekkili hakkında ceza kararı verildiğine, somut ve tartışmasız delillerin bulunmadığına, bilirkişi veya ATK raporu alınmadığına, faillerin görüntülerinin incelenmemiş olup müvekkilinin fail olarak mevcudiyetinin kanıtlanmadığına,
eksik inceleme sonucu ve ceza yargılaması teknikleri yok sayılarak karar verildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın ve eylemi birlikte gerçekleştiren diğer şahısların yüzlerini gizleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/23153, K. 2025/23985, 23 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama