KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/23267 E., 2025/21630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/73 E., 2023/505 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret
Karar Metni
358 kelime·2 dk okuma
Sanık müdafiinin 21.03.2023 tarihli temyiz dilekçesinin gerekçe içerdiği anlaşıldığından Tebliğname'deki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, dosyada soyut iddia dışında müvekkili sanığın bu suçu işlediğine dair kesin, her türlü şüpheden uzak hiçbir kanıt bulunmadığına, dosyadaki tüm deliller hep birlikte değerlendirildiğinde cezalandırılması yönünde karar verilmiş ise de ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olduğuna,
şüpheli ve aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanması ile hüküm tesis edilemeyeceğine, ceza mahkûmiyetinin bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiğine, bu sebeple de müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerekirken cezalandırılmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/23267, K. 2025/21630, 2 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama