Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23316 K.2025/24660

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "delillerin titizlikle incelenmediği ve hatta delillerin toplanmadığına, müvekkilin soruşturma aşamasında vermiş olduğu ilk ifadeye atıfla hüküm tesis edildiğine, müvekkilinin duruşmada fotoğraflarının çekilmesi suretiyle PTS görüntülerinde yer alan şahsın müvekkili olup olmadığına ilişkin dosyanın ATK'ya gönderilmediğine,

müvekkilinin suç tarihinde kullandığı telefon kapsamına HTS ve BAZ kayıtlarının dosyaya alınması ve atılı suçun işlenip işlenmediğinin net şekilde tespit edilmesi gerekirken gerekli inceleme ve araştırmalar yapılmaksızın masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkeleri ihlâl edilmek suretiyle müvekkilinin mahkûmiyetine karar verildiğine, hatalı ve eksik incelemeye dayalı tutanaklar dahilinde inceleme yapıldığına, herhangi bir şekilde bilirkişi raporu alınmamış olduğu gibi müvekkilinin fotoğraflarının dahi dosya arasına alınmadığına, parmak izi araştırması yapılmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;