Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23335 K.2024/21254

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.02.2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.08.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Suç tarihinde 15 yaşını doldurmuş olup, 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı sanıklar ile birlikte, 03.01.2006 tarihinde gece saat 00.15 sıralarında, katılanın evinin eklentisi niteliğinde bulunan ahıra hırsızlık amacıyla girmeleri biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 15 yıllık zamanaşımının, 03.01.2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,