Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/23420 E. , 2024/5703 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87772 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait aracı bulund
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/23420 E. , 2024/5703 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87772 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait aracı bulunduğu yerden rızası dışında aldığı olayla ilgili hakkında kullanma hırsızlığı suçundan açılan kamu davası sonunda, olayın kullanma hırsızlığı olarak değerlendiremeyeceğinden bahisle Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, sanığın değişen suç vasfı itibariyle mahkûmiyetine karar verilen basit hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesinde yer alan, "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Dosya kapsamına göre, soruşturma aşamasında sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 146. maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı suçunu oluşturduğundan bahisle uzlaşma prosedürünün uygulandığı ve katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırma girişiminin olumsuz neticelendiği ve aynı madde uyarınca iddianame düzenlendiği, sanık hakkında ilk olarak 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesi uyarınca verilen mahkûmiyet hükmünün Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.07.2021 tarihli suç vasfının belirlenmesine yönelik eksik araştırma gerekçesiyle bozulması üzerine, Yerel Mahkemece bu kez aynı Kanun'un 141. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü verildiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasındaki eylemin vasflandırılmasından farklı olarak yeni suç vasfı tayin edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu nedeniyle, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri gereğince yeni düzenlemeye göre uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin süresinde istinaf edilmeksizin kesinleşen 22.02.2022 tarihli ve 2021/364 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.