Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23449 K.2024/17631

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 02.06.2016 tarihli kararda sanık hakkında, hırsızlık suçundan 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, bozmadan sonra kurulan 25.05.2023 tarihli hükümde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,