Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23907 K.2025/24141

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere dair yapılan incelemede

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme dair yapılan incelemede

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin " sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, mahkûmiyete yeterli kesin delil bulunmadığına, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, TCK'nın 143. maddesinin uygulanamayacağına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2005 tarih, 2004/627 Esas ve 2005/367 Karar sayılı 24.05.2012 tarihinde kesinleşip inceleme konusu olan suç tarihinde henüz infaz edilmediği tespit olunan ilamından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilâmda birden mahkûmiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüşltür.