Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23973 K.2025/21580

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, mağdurların maddi zararını gidermesi için sanığa makul bir süre verilmesi gerekirken süre verilmeden hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin, sanık müdafinin temyiz isteminin, kararda her türlü şüpheden uzak somut delile yer verilmediğine, sanığın suç işleme kastının varlığına dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;