Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24027 K.2025/21589

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mallarının değerinin az olmasının mahkemece mahkûmiyet hükmü kurulurken göz önünde bulundurulmadığına, sanığın hırsızlık suçunu ağır ve acil ihtiyacını karşılamak için işlediğine bu sebeple kanunda yer alan zorunluluk halinin uygulanması gerektiğine, sanığın suçu ikrar etmesi sebebi ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;