Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24124 K.2024/4531

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/617 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihinde Sincan 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunup duruşmada hazır edilen sanığın, yüzüne karşı verilen 07.04.2016 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılmış ise de;

sanığın 13.05.2019 tarihli dilekçesi ile cezasının uzlaşmaya tabi tutulmasını talep ettiğinin anlaşılması karşısında, en geç 13.05.2019 tarihi itibariyle öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.07.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,