Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24128 K.2024/6088

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçundan hükümlü hakkında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 492/1 ve 81/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2002 tarihli ve 2000/933 Esas, 2002/341 Karar sayılı kararının 14.05.2002 tarihinde kesinleşmesini müteakip, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin değerlendirilmesi talebi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde ''5237 sayılı Kanunda hükümlü lehine maddeler bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

hükmün bu hali ile infazına'' dair Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2005 tarihli ve 2000/933 Esas, 2002/341 Karar sayılı ek kararının hükümlüye 08.07.2005 tarihinde tebliğ edildiği ancak hükümlünün başvurabileceği yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yokluğunda verilen hükümde yasa yolunun ve başvuru süresinin gösterilmediği anlaşılmakla; hükümlünün, usulüne uygun olarak kesinleşmeyen bu karara yönelik 06.01.2023 tarihli dilekçesinin temyiz istemi mahiyetinde ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 492/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

suç tarihinde gece sayılan zaman dilimi içerisinde, şikâyetçiye ait ikametin balkonuna tırmanarak balkon kapısının muhkem olmayan buzlu camını kırarak içeri girip normal değerdeki muhtelif eşyayı çalan hükümlünün eyleminin, TCK'nın 142/1-b, 143, maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanun'un 116/4. maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığının ihlâli ve mağdurun şikayetçi olması nedeniyle 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

bu suçlar yönünden CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, Mahkemece 765 sayılı Kanun'un 492/1 ve 81/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 4 ay hspis cezası ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 143.

Maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasının aynı olması, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un lehe olmadığından bahisle 765 sayılı Kanun uyarınca yapılan uygulamanın hükümlü lehine olduğu saptandığından yukarıda anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.