Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24158 K.2023/6879

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.06.2015 tarihli, 2014/19393 Esas ve 2015/11771 Karar numaralı ilâmında sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından hükümlerin düzeltilerek onanmasına, hırsızlık suçu bakımından ise hükmün bozulmasına karar verildiği,

konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının bu şekilde kesinleştiği, bozma üzerine Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2017 tarihli, 2015/397 Esas ve 2017/583 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmü inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 22.05.2018 tarihli, 2018/1409 Esas ve 2018/7888 Karar numaralı ilâmı ile hırsızlık suçu bakımından kurulan hükmün onanmasına karar verildiği ve hükmün bu şekilde kesinleştiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2021 tarihinde,

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2014/19393 Esas ve 2015/11771 Karar numaralı 24.06.2015 tarihli kararındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden düzeltilerek onama kararının ve hırsızlık suçu yönünden verilen bozma kararının kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle karara itiraz ettiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2022/2062 Esas ve 2022/5822 Karar sayılı 19.04.2022 tarihli kararı ile itiraz kabul edilerek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.06.2015 tarihli, 2014/19393 Esas ve 2015/11771 Karar numaralı kararındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen düzeltilerek onama kararı ile,

hırsızlık suçundan verilen bozma kararının sanık yönünden kaldırarak, sanığın anılan suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğinden hükümlerin bozulduğu, Mahkemenin bozma üzerine 06.12.2022 tarihinde hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları bakımından zamanaşımından düşme kararı verdiği tespit edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2022/2062 Esas ve 2022/5822 Karar sayılı 19.04.2022 tarihli kararı ile itiraz kabul edilerek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.06.2015 tarihli, 2014/19393 Esas ve 2015/11771 Karar numaralı kararındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen düzeltilerek onama kararı ile hırsızlık suçundan verilen bozma kararının sanık yönünden kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

sanık bakımından hırsızlık suçu yönünden Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.06.2015 tarihli, 2014/19393 Esas ve 2015/11771 Karar numaralı bozma ilamı sonrası Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2017 tarihli, 2015/397 Esas ve 2017/583 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 22.05.2018 tarihli, 2018/1409 Esas ve 2018/7888 Karar numaralı ilamı ile hırsızlık suçundan onama kararı verildiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.12.2021 tarihli KD-2021/125734 sayılı itiraz talebinde bu hükmün kaldırılmasına yönelik talepte bulunulmadığı,

ayrıca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2022/2062 Esas ve 2022/5822 Karar sayılı 19.04.2022 tarihli kararının sanığın atılı suçlardan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi sebebiyle hükümlerin bozulmasına ilişkin olduğu, ancak mala zarar verme suçu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2021 tarihli KD-2021/125734 sayılı itiraz talebinde bu hükmün kaldırılmasına yönelik talepte bulunulmadığı anlaşıldığından,