Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24240 K.2025/25078

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin "sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, sanığın suçu işlediğini gösterir kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delillerin bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın kolluk aşamasındaki ifadesinde müdafiinin bulunmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve 2017/162 Esas, 2019/709 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/1179 Esas, 2021/792 Karar sayılı kararı ile.

Katılanın beyanına göre zarar miktarının 17.000 TL olduğunun anlaşılması karşısında sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet hükümleri tesis edilirken, 5237 sayılı TCK 3 ve 61. maddeleri gereği zarar miktarı gözetilerek temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hükümler kurmak suretiyle eksik cezalara hükmedilmiş olması,

Güvenlik kamera kaydı içeriğine göre, katılanın işyerine sanık ...'ın yüzü bereli bir şahıs ile birlikte girmek suretiyle hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği anlaşılmasına rağmen, hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü tesis edilirken TCK'nın 142/2-f, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyet hükmü tesis edilirken TCK'nın 119/1-b-c maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemiş olması" nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği,

keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır.

Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur.

Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/1179 Esas, 2021/792 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/2 Karar sayılı kararı, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.04.2022 tarihli ve 2022/1047 Esas, 2022/882 Karar sayılı ikinci kez verilen bozma kararı ve bozma kararı üzerine verilen Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/398 Esas, 2022/1276 Karar sayılı kararlarının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,