Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24241 K.2024/15553

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin "olayın yanlış değerlendirildiğine, suçun işlenmesine herhangi bir katkının söz konusu olmadığına, mahkûmiyete yeterli, kesin inandırıcı, somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine " yönelik olduğu;

sanık ...'nun müdafinin temyiz isteminin ise "müvekkilinin suçun işlenmesine dair katkısının bulunmadığına, mahkûmiyete yeterli, kesin inandırıcı, somut, şüpheden uzak delil bulunmadığına, sırf farazi delillere dayanılarak müvekkilinin cezalandırıldığına, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 168 maddesinden uygulama yapılması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;