Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24418 K.2025/22633

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "müştekinin şikâyetçi olmadığına ve zararının karşılanması talebinin bulunmadığına, suça konu eşyaların değer azlığının Mahkemece değerlendirilmesi gerektiğine", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli ve 2020/55 Esas, 2020/594 Karar sayılı ilâmının esas numarasının 2020/551 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.