Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24534 K.2025/23108

I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile hakkaniyete aykırı karar verildiğine, mahkûmiyet kararının bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık her ne kadar kollukta müdafii huzurunda alınan ifadesinde üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmiş ise de, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında kolluk ifadesinin baskı ve işkence sonucu alındığını beyan ettiği, yakalandığında alınan doktor raporunda da sanığın iddiasını destekleyecek şekilde vücudunda darp ve cebir izlerinin olduğunun anlaşılması karşısında; suçun sübûtu açısından ikrarın tek başına delil olmayacağı, diğer maddi deliller ile de desteklenmesi gerektiği ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından;

öncelikle işbu davaya konu olay ile birlikte toplam 16 ayrı olayın anlatıldığı 25.11.2021 tarihli araştırma ve tespit tutanağında ismi geçen tutanak mümzilerinin ve sanığın 25.11.2021 tarihinde kollluk ifadesi alındığı sırada hazır bulunan müdafiinin tanık olarak beyanlarının alınması; eylemi gerçekleştiren failin sanık ... olup olmadığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi için; sanığın teşhise elverişli olacak şekilde önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları temin edildikten sonra,

dosya içinde mevcut olay anını gösterir kamera görüntülerinde kaydı bulunan şahsın sanık ... olup olmadığının tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Daire Başkanlığı'ndan mümkünse görüntü netleştirilmesi de sağlanarak rapor aldırılması; dosya içinde mevcut herhangi bir kayıt bulunamadığına dair HTS dökümünde yer alan 05...87 numaralı telefon dışında sanığın olay tarihinde adına olan ve/veya kullandığı cep telefonu numara/numaraları belirlendikten sonra Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'na müzekkere yazılarak suç tarihindeki HTS kaydı ve baz istasyonu bilgilerinin istenmesi,

buna göre sanığın suç yerinde olay günü ve saatinde bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun tayini gerekirken, bu konularda kovuşturma genişletilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,