Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24571 K.2026/4525

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 12.05.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2022/1300 Esas, 2023/1031 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemelerinin temyizi mümkün olmaması karşısında.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2022/1300 Esas, 2023/1031 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin '' tanık olarak dinlenen G.K.M.'nin suçu tevil yollu ikrar ettiğine, suça konu bisikleti G.'den satın aldığına, satın aldığı ana ilişkin MOBESE görüntülerinin araştırılmadığına, şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçtiğine, cezada indirim yapılmadığına, bilirkişi raporu aldırılmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Yaz saati uygulamasının kalıcı hale geldiği 27.03.2016 tarihinden sonra işlenen suçlarda, eylemin gece sayılan zaman aralığında olup olmadığının belirlenmesi için UYAP sisteminde "Güneşin Doğuş - Batış Zamanlarına" ilişkin tabloda yer alan "Yaz saati uygulamasında, tablodaki değerlere (1) saat ilave edilecektir" şeklindeki açıklama da dikkate alınarak öncelikle güneşin güncel doğuş/batış saatleri bulunup, bu sonuca göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6/1-e maddesi kapsamında güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat önceye kadar devam eden gece vaktinin tespiti gerektiği belirlenerek bu bilgiler ışığında;

somut olayda UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde sürekli devam eden yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, suç tarihinde güneşin batış saatinin 19.33 olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 6/1-e. maddesine göre gecenin saat 21.33'te başladığı, dosyada bulunan bilirkişi raporuna göre sanığın saat 21.31'de suça konu bisikletle seyir halinde görüldüğü,

hırsızlık suçunun bu saatten önce gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini, 2. Adlî sicil kaydına göre, sanığın Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/247 Esas, 2019/973 Karar sayılı kararı ile tekerrüre esas teşkil eden mahkûmiyeti bulunması sebebiyle hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca,

mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrirler hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının korunmasına,