Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24578 K.2026/237

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; ''sanığın sağır ve dilsiz olduğuna, savunması bulunduğu cezaevinden segbis yöntemiyle alınmış olup İlk Derece Mahkemesinde duruşmada hazır bulunan bilirkişice sanığın anlatımlarının mahkemeye aktarılmaya çalışıldığına, savunmanın sağlıklı bir şekilde yapılamadığına, sanığın samimi beyanlarında telefonu sahipsiz olduğu düşüncesiyle aldığını ve daha sonra telefonu geri bıraktığını ifade ettiğine, bu haliyle bile sanığın hırsızlığa teşebbüs etmediğinin açık olduğuna, malın değerinin az olduğuna,

sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığa şikâyetçinin uğramış olduğu maddi zararı giderip gideremeyeceğinin sorulmadığına, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak beraatine karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;