Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24592 K.2025/23733

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Suçun vasıf ve mahiyeti göz önünde bulundurulduğunda verilen cezanın sanık aleyhine çok ağır neticeler doğuracağına, sanığın samimi ikrarı dikkate alınarak daha hafif bir cezaî yaptırım verilmesi gerektiğine, suçun konusu olan eşyanın değeri göz önünde bulundurularak daha az ceza verilmesi gerektiğine, sanığın zararı gidermek istediğine, şikâyetçinin belirtmiş olduğu zarar miktarının fazla olduğuna, Mahkemece zararın tam olarak tespit edilemediğine,

sanığa hükmedilen cezanın hakkaniyete uygun olmadığına ve eksik değerlendirmeler neticesinde hüküm kurulduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;