Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24673 K.2024/6631

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90193 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141. maddesinde yer alan; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1. maddesinde bulunan “Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. uncu madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.” şeklindeki düzenlemeler ile,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/11598 esas, 2022/10098 karar sayılı ilâmında yer alan; "..Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (.../Yunanistan, 16.12.1992.

Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; .../İspanya 09.12.1994; ... .../İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken,

eksik ve yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddelerine aykırı karar verilmesi..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Somut incelemeye konu dosyada, sanığın, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu nedeniyle Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen fiili, bunun nitelendirilmesi ve maddi olayın oluş şekli ile elde edilen kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçlar ortaya konularak denetime ve incelemeye esas bir karar verilmesi gerekirken, "sanığın suçunu işlediği sabit olduğu" şeklindeki yetersiz gerekçeyle hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1 ile 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Bölge Adliye Mahkemeleri ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği anlaşılmakla, Mahkemesince bu hususlar dikkate alınmaksızın, sanık hakkındaki 16.12.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilmesi ve "...aldığı sabit kabul edilerek..." şeklinde gerekçesiz hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR